Orang cakap langit tak semestinya cerah, awan tak semestinya mendung. So, biar aku tambah lagi. Awan tak selalunya berarak. Hujan tak semestinya rajin nak turun hari-hari.
Hahaha ! Memandai je. Ni kalau Cikgu Rokiah tengok ni mesti terbeliak biji mata dia. Terpegun melihat bekas anak muridnya dah pandai bermain kata ni.
Ewahhh ! Riak sikit. Bak kata aku sendirilah, riak sikit tak pe, riak banyak je tak boleh.
Ceh, memandai !
“ Sally !!!”
Apakehallah budak ni ! Nama aku lawa-lawa mak aku bagi, Sally jugak dia nak panggil.
“ Ko ni kan, dah berbuih macam sabun Daia dah aku cakap, jangan panggil aku Sally. Adess,”
“ Okep-okep, Suraya Insyirah ! Aku ada prob besarrr punye. Ko mesti tolong aku !”
“ Ceh ! Tak habis-habis dengan prob besarr punye ko tu. Alih-alih, pasal ko dengan Azim tu jugakkan. Cuba ko bukan topik baru sikit. Barulah best sikit telinga aku ni dengar,”
“ Ni bukan pasal Azim dah tapi pasal ummi aku nak kahwinkan aku. Ko kena tolong aku ! Ko kena tolong aku jugak,”
Digoncang-goncang badan kurus kering Suraya Insyirah.
“ Hoi, lepaslah ! Apa ni ? Main kasar lak ko,”
“ Ko tolong aku !”
“ Aku nak tolong ko camner ? Cuba bagitahu aku sikit. Dah kalau kelabu ummi ko kata, kelabu la jugak. Takkan jadi ungu punya. Ko nak tukar colour tu, ko bagi je crayon kat ummi ko. Suruh tukar colour lain,”
“ Huh ! Ko ni kan, saat macam nipun, still nak buat loyar buruk. Tak habis-habis ! Cuba ko serius sikit. Masalah besar dalam hidup aku ni !”
“ Apa kesusahnya ? Kahwin je la. Best apa kahwin,” ujar Suraya seraya ketawa mengekeh.
“ Tak pe ar, ko. Ko tak nak tolong aku. Apa guna ko jadi kawan aku ? Aku dalam kesusahan, ko tak dapat tolong,”
“ Ceh, dah keluar dah ayat poyo dia ! Yela-yela, nanti aku pujuk Mak Ngah. Aku tahu Mak Ngah tu sayang aku lebih dari kau,”
“ E’eleh, perasanlah ko ni !”
Seindah pelangi 1
Subscribe to:
Post Comments (Atom)






0 comments:
Post a Comment